|
TAÑ BÜLBÜLİ
(İsmail Gasprinskiyniñ qabiri başında)
Ötme, bayğuş, ötme gece bu yerde,
Gözlerimden yaşlar düşen derede,
Ulu insan yata topraq tübünde,
– Ani benim aziz atam nerdedir?
Sizge geldim, furtanalı yol geçip,
Qart Yasafat deresinde ğam seçip,
Qalbiñizniñ ğayesiçün ant içip,
– Ani nerde, meşalimiz nerdedir?
Elâkete maküm, bedbaht millete
Ayat bahşış eylediñiz... izzete
Şayansıñız. Saf ruhuñız cennette
Mekân bulsun. Artıq ben ne ideyim?
Bunar bastı, şevqsız qaldı gözlerim,
Elem çeker, yeñi işıq izlerim,
Yatsam-qalqsam, söyleyecek sözlerim
– Ani halqnıñ sadıq oğlu nerdedir?
Men köylüyim. Geldim bir yük çiçekle,
Dağda – qırda üzdim yanıq yürekle,
Ruhuñıza derin secde etmekle,
Deyim: Bizim başqanımız nerdedir?
Sen sus, bayğuş, göñlüm azap çekmesin,
Fiğanıñdan eşqım sönip ketmesin,
Derdiñ elge zillet olıp yetmesin, –
Ani ata talimatı nerdedir?
Ötme, bayğuş, gece terek dalında,
Bu şerefli zıncırlınıñ aldında,
Köyge dönem eziyetli alında, –
Sayra, bülbül! Sayra... can diñlesin!
“Yaş quvet” gazetası.
1927 s. aprel 15.
|
