|
SENİÑ EŞQIÑ İÇÜN
Dağlıq köyde asret çeke ana,
Kence oğlunı körmek istey.
Qapuğa çıqa, öküne, yana,
Yolculardan taze haber bekley.
Mektüp kele ondan: öpke, qayğı,
Sağlığımnı soray kene menden.
“Kel, oğlum! Yaqında kel – ket, aydı,
Bugün sağım, yolcum men tezden...”
Bağrıma oq kibi qadala sözleri,
Ne yaptım men.... miskin anamnı muğayttım!
Ögümde canlana onıñ saf közleri,
Aqılsız oldım men. Qalbine dert qattım,
Afatlı qışnıñ bir gecesinde
Yolğa çıqam ayanlap, coşıp,
Mahuldür qırları töpesinde
Kiyikler uluy, suvuqtan üşip.
Tañğa qadar qandili sönmegen
Evniñ penceresini qaqam.
Ğamlı közlerine uyqu kirmegen
Qartiyniñ yüzüne baqam.
Seni qasvet etip keldim, ana!
Sevgi, ürmet ketirdim saña!
Niçün qasvetlendiñ, söyle maña?
Qalbimde daima eşqıñ yana!
1935 s.
|
